Acta Politica Polonica

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Politica

ISSN: 2451-0432     DOI: 10.18276/ap.2019.47-07
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / 1/2019 (47)
Kryteria dyskursu publicznego w perspektywie korelacji między radykalizmem a poprawnością polityczną

Autorzy: Marek Górka
Politechnika Koszalińska, Wydział Humanistyczny
Słowa kluczowe: kultura polityczna populizm radykalizm poprawność polityczna rywalizacja wyborcza
Rok wydania:2019
Liczba stron:13 (85-97)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Obserwując dyskurs polityczny, od co najmniej 1989 roku, można zauważyć, jak pod wpływem wydarzeń globalnych postawy w środowiskach rządowych oscylują między radykalizmem a poprawnością polityczną. Warto zastanowić się, czy ów podział nie zastąpi dotychczasowej polaryzacji politycznej, czy też stanowić będzie uzupełnienie obecnej dychotomii politycznej wzdłuż linii sporu między konserwatyzmem a liberalizmem. Imigracja, która traktowana jest jako zjawisko tożsame z zagrożeniem terrorystycznym, sprawia, że kwestia ta staje się szczególnie silną bronią w walce politycznej. Napływ obcej ludności ma i z pewnością będzie miał duży wpływ na gospodarkę, finanse, społeczeństwo, kulturę, poziom bezpieczeństwa a nawet tożsamość państwa przyjmującego. Im bardziej emocjonalne i tragiczne zachodzą wydarzenia, tym większy pojawia się potencjał społeczny do aprobaty radykalizmu politycznego. Poprawność polityczna bierze w obronę grupy, które mogą lub czują się prześladowane. Zjawisko to widoczne jest w dokonujących się zmianach w podejściu do grup mniejszościowych, takich jak kobiety, homoseksualiści, osoby o innym kolorze skóry lub innego wyznania religijnego. Zarówno radykalizm, jak i poprawność polityczna są stałymi elementami dyskursu publicznego. W artykule zostaje postawiona teza, że poprawność polityczna oraz radykalizm są od siebie wzajemnie zależne, a środowiska, które reprezentują obie wykluczające się postawy, tworzą paradoksalnie między sobą „polityczną symbiozę”.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Bankowicz, M. (red.) (1999). Słownik polityki. Warszawa: Wiedza Powszechna.
2.Bernstein, R. The Rising Hegemony of the Politically Correct. Pobrane z: http://www.nytimes.com/1990/10/28/weekinreview/
3.ideas-trends-the-rising-hegemony-of-the-politically-correct.html?pagewanted=all (12.08.2017).
4.Burnell, P., Schlumberger O. (2010). Promoting democracy – promoting autocracy? International politics and national
5.political regimes. Contemporary Politics, 1 (16), 1−15.
6.Bushnell, A. (2017). It’s the values, stupid. Review − Institute of Public Affairs, 1 (69), 12−17.
7.Campus, D. (2017). Marine Le Pen’s peopolisation: An asset for leadership image-building? French Politics, 2 (15),
8.147−165.
9.Fuest, C. (2017). The Year of European Populism? Intereconomics, 1 (52), 2−3.
10.Gagnier, R. (2002). Review: Oxford Occidentalism, or the Idea of America. The Kenyon Review, 1 (24), 179−187.
11.Galbreath, M. (2017). United States and France: An Analysis of Donald Trump and Marine Le Pen. Harvard International
12.Review, 3 (38), 7−9.
13.Gee, J. (2011). The Political Uses of Islamophobia in Europe. The Washington Report on Middle East Affairs, 9 (30),
14.34−35.
15.Harman, D.J., Bowers, R.J. (1994). Political Correctness and Political Science: An Exploratory Study of New York State.
16.Perspectives on Political Science, 4 (23), 164−170.
17.Hastings, Ch. (2011). BBC Turns its back on year of Our Lord. Mail on Sunday, 25 września.
18.Kacprzak, M. (2012). Pułapki poprawności politycznej. Radzymin.
19.Kaplan, D., Katz, C. (2015). Dumped! NBC says adios to clown over Mexico slurs. New York Daily News, 30 czerwca.
20.Kilianski, E.S. (1992). Even in the U.S., Ideology Infects Language; Long Before Marx, The New York Times. Pobrane
21.z: http://www.nytimes.com/1992/07/15/opinion/l-even-in-the-us-ideology-infects-language-long-beforemarx-
22.915992.html (12.08.2017).
23.Kopaliński, W. (red.) (2014). Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem. Warszawa: Rytm.
24.Li, X. (2015). Conceptualizing the Nexus between Econocentric Capitalism and Logocentric Radicalism. Economic
25.and Political Studies, 1 (3), 71−97.
26.Meade, G. (2004). Discrimination? Not here, madam − that’ll be pounds 500. Birmingham Post, 31 marca.
27.Memoli, A.M. (2004). Donald Trump’s attacks on Megyn Kelly garner pushback from Republicans, TCA News Service,
28.8 sierpnia 2015.
29.Mikusińska, A. (red.) (2008). Politologia. Przewodnik encyklopedyczny. Warszawa.
30.Nemoianu, P.V. (2004). Politics and the Intellectual World: Changes in Europe. Modern Age, 1−2 (46), 40.
31.Orwell G. Politics and the English language. Pobrane z: http://www.orwell.ru/library/essays/politics/english/e_polit
32.(4.08.2017).
33.Republicans. TCA News Service, 31 marca.
34.Rindlisbacher, S. (2010). Radicalism as Political Religion? The Case of Vera Figner. Totalitarian Movements and Political
35.Religions, 1 (11), 67−87.
36.Sévillia, J. (2007). Terorismul intellectual. Bukareszt.
37.Szymczak, M. (red.) (1995). Słownik języka polskiego. T. 1. Warszawa: PWN.
38.Taranto, J. (2016). Trump and “Treason” Hillary equates political correctness with patriotism. Wall Street Journal,
39.20 września.
40.Tie, W. (2009). Radical politics, utopia, and political policing. Journal of Political Ideologies, 3 (14), 253−277.
41.Torre, C. (2017). Trump’s populism: lessons from Latin America. Postcolonial Studies, 2 (20), 187−198.
42.Turnbull J. (red.). Learner’s Dictionary. Pobrane z: http://learnersdictionary.com/definition/political%20correctness
43.(12.10.2017).
44.Varady, D. (2008). Muslim Residential Clustering and Political Radicalism. Housing Studies, 1 (23), 45−66.
45.Vossen, K. (2010). Populism in the Netherlands after Fortuyn: Rita Verdonk and Geert Wilders Compared. Perspectives
46.on European Politics and Society, 1 (11), 22−38.
47.Walicka, B. (red.) (2008). Słownik politologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
48.Woodbridge, S. (2010). Christian Credentials? The Role of Religion in British National Party Ideology. Journal
49.for the Study of Radicalism, 1 (4), 25−54.