Acta Politica Polonica

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Politica

ISSN: 2451-0432    OAI    DOI: 10.18276/ap.2017.42-08
CC BY-SA   Open Access   ERIH PLUS

Lista wydań / 4/2017 (42)
Rola komitetów partyjnych i niepartyjnych w kreowaniu burmistrzów i prezydentów miast – przykład województwa zachodniopomorskiego

Autorzy: Przemysław Szymański
Uniwersytet Szczeciński, Wydział Humanistyczny
Słowa kluczowe: polityka lokalna wybory samorządowe władza lokalna wybory burmistrzów miast Kodeks wyborczy
Rok wydania:2017
Liczba stron:10 (95-104)
Klasyfikacja JEL: Z19
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Wybory do samorządu terytorialnego stanowią, wraz z wyborami do parlamentu, powszechny sposób wybierania przedstawicieli władzy przez społeczeństwo. W obu przypadkach, na równych zasadach, mogą brać udział wszyscy aktorzy sceny politycznej. Partie polityczne zdecydowaną przewagę nad komitetami pozapartyjnymi uzyskują w wyborach do organów państwowych. Komitety pozapartyjne zyskują natomiast tym większe znaczenie, im bardziej lokalny jest organ, do którego trwa elekcja. Z powyższym wiąże się to, że na niższych szczeblach terytorialnych lokalne systemy partyjne tylko w ograniczonym stopniu odzwierciedlają system ogólnokrajowy, a w polskich realiach w wielu jednostkach samorządu terytorialnego identyfikacje partyjne nie odgrywają większej roli. Celem pracy jest analiza wyników wyborów prezydentów i burmistrzów miast w województwie zachodniopomorskim w latach 2006–2014, pod kątem udzielanego zwycięskim kandydatom poparcia przez poszczególne rodzaje komitetów wyborczych. Badaniu poddane zostały elekcje w 65 miastach, w tym trzech miastach na prawach powiatu – Szczecinie, Koszalinie i Świnoujściu. W pracy w sposób szczególny przeanalizowano zjawisko tzw. wielokadencyjnych włodarzy, a więc prezydentów i burmistrzów miast, którzy stanowisko piastują od co najmniej trzech kadencji, czyli od 2006 roku.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Antoszewski, A. (2012a). Partie polityczne w rywalizacji o władzę w województwach i wielkich miastach. W: D. Karnowska, J. Nocoń (red.), Obywatel – instytucje – władza na przełomie XX i XXI wieku. Księga dedykowana Profesorowi Tadeuszowi Godlewskiemu (s. 207–217). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
2.Antoszewski, A. (2012b). Rywalizacja o władze w miastach Dolnego Śląska w latach 2002–2010. Uwagi wprowadzające. W: D. Skrzypiński (red.), Rywalizacja o prezydenturę w miastach Dolnego Śląska (s. 11–27). Wrocław: Wydawnictwo MARINA.
3.Bukowski, M., Fils, J., Hess, A., Szymańska, A. (2016). Rządzący i opozycja. Partie sejmowe i lokalne w małopolskich wyborach samorządowych 2014. Kraków: Wydawnictwo Attyka.
4.Drzonek, M. (2016). Wielokadencyjność bez afiliacji partyjnej? Spostrzeżenia po reelekcjach „wiecznych prezydentów” w 2014 roku, Przegląd Politologiczny, 1, 81–89.
5.Flis, J., Gendźwiłł, A. (2017). Przedstawiciele i rywale – samorządowe reguły wyboru. Warszawa: Fundacja im. Stefana Batorego.
6.Kubisz-Muła, Ł. (2013). Polskie partie polityczne w wyborach samorządowych – udział, strategie, wyniki i perspektywy. W: N. Wincławska (red.), Partie polityczne w początku XXI wieku. Problemy rozwoju, organizacji i funkcjonowania (s. 229–258). Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
7.Molewicz, M. (2015). Ugrupowania lokalne i partie polityczne w wyborach samorządowych w województwie zachodniopomorskim w latach 2002–2014. Opuscula Sociologica, 3 (13), 47–57.
8.Nawrot, B. (2009). Miejsce „inicjatyw niezależnych” na lokalnej scenie politycznej w Polsce. Przegląd Politologiczny, 1, XIV, 39-48.
9.Tybuchowska-Hartlińska, K. (2012). Wybory do samorządu terytorialnego w Polsce. Dwadzieścia lat doświadczeń w subregionie ciechanowskim. Toruń: Europejskie Centrum Edukacyjne.
10.Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 – Kodeks wyborczy Dz.U., nr 21, poz. 112.
11.Wojtasik, W. (2013). Wyborcza selekcja elit politycznych w Polsce. Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, 38, 153–171.