Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

ISSN: 2450-7733     eISSN: 2300-4096     DOI: 10.18276/sip.2017.48/2-15
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / nr 48/2 2017
Polityka personalna w sprawozdawczości niefi nansowej spółek giełdowych

Rok wydania:2017
Liczba stron:11 (173-183)
Klasyfikacja JEL: M12 M14 M41
Słowa kluczowe: CSR polityka personalna sprawozdawczość niefi nansowa wskaźniki GRI.
Cited-by (Crossref) ?:
Autorzy: Małgorzata Krajewska-Nieckarz
Społeczna Akademia Nauk

Monika Sobczyk
Społeczna Akademia Nauk

Abstrakt

Wśród zarządzających nieustannie wzrasta świadomość znaczenia dla zarządzania przedsiębiorstwem jego społecznej odpowiedzialności (CSR) z uwagi na szereg korzyści dla jego otoczenia wewnętrznego i zewnętrznego. Warunkiem jest m.in. polityka personalna ukierunkowana na odpowiedzialność wobec pracowników oraz dostosowanie sprawozdawczości niefinansowej do nowych regulacji UE. Celem artykułu jest zobrazowanie polityki personalnej polskich spółek sektora paliwowego notowanych w indeksie RESPECT na podstawie ich sprawozdawczości niefi nansowej. W wyniku badania ustalono, że wszystkie spółki raportują z zastosowaniem opracowanych przez organizację Global Reporting Initiative (GRI) Wytycznych GRI, jednak wskazane tam wskaźniki GRI ujawniane są w sposób ograniczony, dowolny i trudny do porównania.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Amstrong, M., Taylor, S. (2016). Zarządzanie zasobami ludzkimi. Warszawa: Wolters Kluwer.
2.Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE z dnia 22 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże jednostki oraz grupy (L330/1, 15.11.2014).
3.Fijałkowska, J. (2012). Społeczna odpowiedzialność wyzwaniem dla rachunkowości. Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 13 (1), 141–154.
4.Gadomska-Lila, K. (2012). Społeczna odpowiedzialność biznesu wobec pracowników. Management and Business Administration. Central Europe, 2 (115), 41–52.
5.GRI (2016). Wytyczne dotyczące zrównoważonego raportowania: Zasady raportowania i wskaźniki.
6.Grupa LOTOS. (2015). Zintegrowany raport roczny 2014 Grupy LOTOS S.A. – Współpraca Inspiruje Zmiany. Pobrane z: http://raportroczny.lotos.pl/pl/sprawna-i-stabilna-organizacja (31.10.2016).
7.KPMG (2015). Corporate Responsibility Reporting in the Oil & Gas Sector.
8.Krajewska-Nieckarz, M. (2013). Rola wartości w zarządzaniu organizacją. Zarządzanie i Finanse, 11 (1, cz. 3) , 213–228.
9.Król, H., Ludwiczyński, A. (2006). Zarządzanie zasobami ludzkimi. Tworzenie kapitału ludzkiego organizacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
10.Mazur, B. (2009). Zarządzanie w warunkach różnorodności zasobów ludzkich. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania.
11.Sobczyk, M. (2013). Koncepcja społecznej odpowiedzialności a praktyka polskich przedsiębiorstw. Zarządzanie i Finanse, 11 (1, cz. 3), 349–361.
12.Sołtys, A. (2016). Koncepcje, modele i metody zarządzania różnorodnością. W: T. Listwan, Ł. Sułkowski (red.), Metody i techniki Zarządzania Zasobami Ludzkimi (s. 151–180). Warszawa: Difin.
13.www.globalreporting.com.