Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

ISSN: 1730-4180     eISSN: 2353-3161     DOI: 10.18276/sj.2015.14-10
CC BY-SA   Open Access   CEEOL

Lista wydań / t. 14, 2015
Pole bieli w wierszach Juliana Tuwima

Autorzy: Adrianna Seniów
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: stylistyka, semantyka barw, styl poetycki
Rok wydania:2015
Liczba stron:14 (147-160)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

The linguistic exponents of the colour white in Julian Tuwim’s poetry are bothprimary and secondary names of the colour white. For the sake of creating poetic imagesof the nature, human appearance, his physiology and emotions Tuwim used conventionalconnotations of the colour white.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Głowiński M., Wstęp, w: J. Tuwim, Wiersze wybrane, Wrocław 1964.
2.Handke K., Polszczyzna Stefana Żeromskiego, Warszawa 2012.
3.Seniów A., Funkcje stylistyczne motywów kwiatowych w lirykach miłosnych Juliana Tuwima, w: Ścieżkami pięknej polszczyzny. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Mirosławie Białoskórskiej z okazji 65-lecia urodzin i 45-lecia pracy zawodowej, red. L. Mariak, A. Seniów, Szczecin 2011.
4.Seniów A., Pole czerwieni w wierszach Juliana Tuwima, „Studia Językoznawcze”, Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, t. 12, 2013.
5.Seniów A., Właściwości stylistyczno-semantyczne barwy białej w językowej kreacji zimowych pejzaży na przykładzie wierszy Juliana Tuwima, w: Barwa w języku, literaturze i kulturze, t. IV, red. E. Komorowska, D. Stanulewicz, Szczecin 2013.
6.Tokarski R., Semantyka barw we współczesnej polszczyźnie, Lublin 2004.
7.Tuwim J., Wiersze 1, 2, w: idem, Dzieła, t. I, Kraków 1955.
8.Uniwersalny słownik języka polskiego, red. S. Dubisz, Warszawa 2003.