Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

ISSN: 1730-4180     eISSN: 2353-3161     DOI: 10.18276/sj.2016.15-02
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / t. 15, 2016
Strukturalno-semantyczna analiza słownictwa z komponentem nazwy barwy złotej w lirykach Leopolda Staffa (część trzecia)

Autorzy: Mirosława Białoskórska
Uniwersytet Szczeciński, Wydział Filologiczny, Szczecin
Słowa kluczowe: idiolekt poety słowotwórstwo barwa złota
Rok wydania:2016
Liczba stron:19 (19-37)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Z analizy badanego materiału wynika, że poeta wykorzystał takie techniki tworzenia derywatówprzymiotnikowych, rzeczownikowych i czasownikowych z komponentem barwy złotej,które pozwoliły wyrazić:a) stopień osłabienia lub natężenia barwy (przymiotniki gradacyjne: złotawy, bladozłoty);b) istotę jakości barwy w relacji z określanym rzeczownikiem (np. przymiotniki jakościowe:złocisty, przezłocisty);c) zjawisko występowania stanu barwy (wykorzystanie czasowników stanowych, np.: złocić,złocić się, ozłacać, rozzłocić; rzeczowników dewerbalnych, np. złocenie);d) stopień metaforyzacji syntetycznych form przymiotnikowo-rzeczownikowych w miejscegrup nominalnych (np.: złotowłosy, złocistokłosy, złotobramny) oraze) przymiotników dwubarwnych (np.: zielonozłoty, modro-złoty, krwawozłoty, złotopłowy),co wpłynęło na ekonomię wypowiedzi poetyckiej. Dzięki temu stworzył barwne językowe kreacjeprzyrody ożywionej i nieożywionej, ukazał waloryzowane dodatnio opisy złotych włosówwybranych postaci i piękno artefaktów tworzących kulturę materialną ludzi.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Opracowania
2.Badyda E., Świat barw – świat znaczeń w języku poezji Zbigniewa Herberta, Gdańsk 2008.
3.Białoskórska M., Obrazy poetyckie z komponentem barwy złotej w lirykach Leopolda Staffa, w: Barwa w języku, literaturze i kulturze, cz. 4, pod red. E. Komorowskiej i D. Stanulewicz, Szczecin 2013, s. 71–84.
4.Białoskórska M., Pole błękitu w lirykach Leopolda Staffa, w: Barwa w języku, literaturze i kulturze, cz. 2, pod red. E. Komorowskiej i D. Stanulewicz, Szczecin 2011, s. 103–125.
5.Białoskórska M., Stratyfikacja słownictwa z komponentem nazwy barwy złotej w lirykach Leopolda Staffa, „Studia Językoznawcze”. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, Szczecin 2015, t. 14, s. 25–41.
6.Handke K., Budowa morfologiczna i funkcje compositów polskich (z uwzględnieniem innych języków zachodniosłowiańskich), Wrocław 1976.
7.Kallas K, Derywaty gradacyjne, w: Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, cz. 2, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego, H. Wróbla, wydanie drugie zmienione, Warszawa 1998, s. 502.
8.Kallas K., Typy złożeń ze względu na charakter gramatyczny członów, w: Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, cz. 2, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego, H. Wróbla, wydanie drugie zmienione, Warszawa 1998, s. 513.
9.Karpluk M., O języku poezji Jana Kochanowskiego. Dokończenie, „Język Polski” 1975, z. 2.
10.Kochanowski J., Dzieła polskie. Oprac. J. Krzyżanowski, Warszawa 1960.
11.Kurek M., Kolor w poezji Stanisław Grochowiaka, „Poznańskie Studia Polonistyczne”. Seria Językoznawcze, Poznań 1997, s. 132–147.
12.Laskowski R., Paradygmatyka. Czasownik, w: Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, cz. 1, Warszawa 1998, s. 191–192.
13.Maciejewska I., Leopold Staff. Lwowski okres twórczości, Warszawa 1965.
14.Maciejewska I., Leopold Staff. Warszawski okres twórczości, Warszawa 1973.
15.Rychter J., Językowa kreacja barw w poezji Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Szczecin 2014.
16.Seniów A., Barwa złota w utworach lirycznych Juliana Tuwima, „Studia Językoznawcze”. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, Szczecin 2012, t. 11, s. 187–207.
17.Skubalanka T., O stylu poetyckim i innych stylach języka. Studia i szkice teoretyczne, Lublin 1995.
18.Tokarski R., Modyfikacje znaczenia słowa w tekście poetyckim „Chmura” w poezji L. Staffa, w: idem, Znaczenie słowa i jego modyfikacje w tekście, Lublin 1987, s. 152–233.
19.Tokarski R., Semantyka barw we współczesnej polszczyźnie, Lublin 1995, s. 116–119.
20.Winkler-Leszczyńska I., Sufiksy przymiotnikowe -ity, -isty, -aty, -asty w języku polskim na tle ogólnosłowiańskim, Ossolineum 1964.
21.Słowniki
22.Długosz-Kurczabowa K., Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa 2005.
23.Słownik języka Adama Mickiewicza, pod red. K. Górskiego, S. Hrabca, t. 1–11, Wrocław 1962–1983.
24.Słownik języka polskiego, pod red. W. Doroszewskiego, t. IV (L–Nić), Warszawa 1963.
25.Słownik języka polskiego, pod red. J. Karłowicza, A. Kryńskiego, W. Niedźwiedzkiego, t. 1–8, Warszawa 1900–1927.
26.Słownik polszczyzny Jana Kochanowskiego, pod red. M. Kucały, t. V (T–Ż), Kraków 2012.