Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

ISSN: 2450-7733     eISSN: 2300-4096    OAI    DOI: 10.18276/sip.2018.51/3-07
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / nr 51/3 2018
Dyskontowanie odłożonych w czasie zysków i strat w świetle teorii perspektywy

Autorzy: Maria Forlicz
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny

Tomasz Rólczyński
Wyższa Szkoła Bankowa we Wrocławiu
Słowa kluczowe: wybór międzyokresowy efekt znaku subiektywne stopy dyskontowe
Rok wydania:2018
Liczba stron:12 (77-88)
Klasyfikacja JEL: D90 G02
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Teoria perspektywy zakłada, że ludzie, podejmując decyzje, oceniają dostępne możliwości, mając na uwadze pewien punkt odniesienia. Zdarzenia, które w stosunku do punktu odniesienia traktowane są jako straty, odczuwane są silniej niż te, które postrzegane są jako zyski. Wiele badań wskazuje, że w wyborze międzyokresowym właśnie tak się dzieje, ponieważ przyszłe wypływy pieniężne są mocniej dyskontowane niż wpływy. Ponadto badania ankietowe wskazują, że ludzie używają innych stóp, gdy są pytani o to, ile by musieli dostać pieniędzy teraz, by zrezygnować z otrzymania tysiąca złotych za rok (kwota wypłacona dziś powinna być niższa, co może powodować odczuwanie takiej zamiany jako straty), a innych stóp, gdy pyta się ich, ile by sobie zażyczyli w zamian za czekanie na zainkasowanie tysiąca złotych, które powinny być wypłacone dziś (w tej sytuacji ankietowany może odczuwać, że coś zyskuje). Odwrotnie dzieje się w przypadku kwot, które zainteresowany miałby przekazać innemu podmiotowi. W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących dyskontowania zysków i strat przeprowadzonych wśród studentów dwóch wrocławskich uczelni wyższych. Wynika z nich, że dość często ludzie dyskontują wypływy pieniężne z taką samą siłą jak wpływy. Jeśli obserwowany jest efekt kierunku przepływu pieniądza, to raczej taki, przez który potrzeba wyższego oprocentowania, by przekonać jednostkę do późniejszego odbioru pieniędzy z depozytu, niż wystarczy, by skłonić ją do wcześniejszej spłaty kredytu.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Benzion, U., Rapoport, A., Yagil, J. (1989). Discount rates inferred from deciosions: an experimental study. Management Science, 3 (35), 270–284.
2.Faralla, V., Benuzzi, F., Nichell, P., Dimitri, N. (2010). Gain and losses in intertemporal preferences: a behavioural study. LABSI working papers. Pobrano z: http://www.labsi.org/wp/labsi29.pdf (15.082011).
3.Kahneman, D., Tversky, A. (1979). Prospect theory: an analysis of decision under risk, Econometrica, 2 (47), 263–292.
4.Read, D., Orsel, B., Rahman, J., Frederick, S. (2004). Four score and seven years from now: the date/delay effect in temporal discounting, working paper. Pobrano z: http://eprints.lse.ac.uk/22749/(11.10.2011).
5.Shelley, M.K. (1993). Outcome signs, question frames and discount rates. Management Science, 39, 806–815.