Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

ISSN: 2450-7733     eISSN: 2300-4096    OAI    DOI: 10.18276/sip.2017.47/2-21
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / nr 47/2 2017
Produktywność pracy i wskaźnik zatrudnienia wśród największych beneficjentów polityki spójności Unii Europejskiej w latach 2000–2013

Autorzy: Paweł Łopatka
Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu
Słowa kluczowe: polityka spójności produktywność pracy wskaźnik zatrudnienia
Rok wydania:2017
Liczba stron:11 (231-241)
Klasyfikacja JEL: O11 P41
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

W artykule przedstawiono zmiany produktywności pracy i wskaźnika zatrudnienia w kontekście pomocy w ramach polityki spójności Unii Europejskiej w krajach, które są największymi beneficjentami tego wsparcia. W pierwszej części zaprezentowano teoretyczne podstawy, w których omówiono specyfikę polityki spójności. W drugiej części przedstawiono efekty polityki spójności w największych krajach-beneficjantach. Trzecia część to wyniki badań zależności między wielkością nakładów finansowych w ramach polityki spójności Unii Europejskiej, a produktywnością pracy i wskaźnikiem zatrudnienia.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Churski, P. (2008). Structural Funds of the European Union in Poland – Experience of the First Period of Membership. European Planning Studies, 16 (4), 579–607.
2.Churski, P. (2009). Przemiany polskiej polityki regionalnej po akcesji do UE. Europejskie uwarunkowania – krajowe konsekwencje. W: J.J. Parysek, T. Stryjakiewicz (red.), Region społeczno-ekonomiczny i rozwój regionalny (s. 153–188). Poznań: Bogucki Wyd. Naukowe.
3.Czykier-Wierzba, D. (2003). Finansowanie polityki regionalnej w Unii Europejskiej. Warszawa: Twigger.
4.Czykier-Wierzba, D., Wierzba, P. (2009). Wpływ polityki spójności na integrację gospodarczą i społeczną w Unii Europejskiej w latach 1988–2006. Wieś i Rolnictwo, 2, 93–112.
5.Dorożyński, T. (2012). Rola polityki spójności Unii Europejskiej w usuwaniu regionalnych nierówności gospodarczych. Wnioski dla Polski. Łódź: Wyd. UŁ.
6.Eurostat Structural Bussines Statistics (2016). Pobrane z: www.eurostat.eu (1.03.2017).
7.http://www.oecd.org/std/productivity-stats (17.03.2017).
8.Klimowicz, M., (2010). Fundusze strukturalne oraz Fundusz Spójności w państwach Europy Środkowej i Wschodniej. Warszawa: CeDeWu.
9.Komisja Europejska (2007). Polityka spójności 2007–2013. Komentarze i teksty oficjalne. Luksemburg: Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich.
10.Komisja Europejska (2014). Polityka spójności na lata 2014–2020. Pobrane z: ec.europa.eu/regional_policy/sources/docgener/panorama/pdf/…/mag48_pl.pdf (1.03.2017).
11.Mazzucato, M. (2016). Przedsiębiorcze państwo. Obalić mit o relacji sektora publicznego i prywatnego. Poznań: Heterodox.
12.Szlachta, J. (2012). Strategia Europa 2020 a europejska polityka spójności po 2013 roku. Pobrane z: http://kolegia.sgh.waw.pl/pl/KAE/struktura/IRG/publikacje/Documents/pim88_9.pdf (9.01.2017).
13.Usowicz, K. (2015). Perspektywa finansowa 2014–2020 jako narzędzie polityki spójności. Warszawa: Wyd. UWM.