Przegląd Zachodniopomorski

ISSN: 0552-4245     eISSN: 2353-3021     DOI: 10.18276/pz.2018.2-03
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / z. 2 2018
Luźne refleksje o historii sztuki na obszarze muzealnictwa

Rok wydania:2018
Liczba stron:10 (27-36)
Słowa kluczowe: museology museum studies history of arts
Autorzy: Tomasz F. de Rosset

Abstrakt

Historia sztuki w muzeum nie tworzy teorii, ale odpowiada na szczegółowe kwestie. W ten sposób w każdej sytuacji pozostaje w bezpośrednich relacjach z samym rdzeniem struktury „sensu muzealniczego”. Po pierwsze towarzyszy wszystkim etapom gromadzenia zbiorów, bo wiąże się z tym już wstępna analiza i ekspertyza dla dokonania nabytku oraz późniejsze jego opracowanie (inwentaryzacja i katalogowanie). Są to oczywiste dla muzealnika pytania o atrybucję, datowanie, ikonografię, technikę i technologię wykonania, cechy stylowe. Wnioski z tych badań stanowią następnie podstawę muzealnych ekspozycji. To najistotniejszy aspekt działania historii sztuki w muzealnictwie. Podobnie można też przedstawić cele edukacji w zakresie historii sztuki dla potrzeb muzealnictwa. Dyscyplina ta wytycza ramy intelektualne, kulturalne, artystyczne działalności muzealnej, ale potem musi przekształcić się w to coś, co nazwiemy znawstwem. Edukacja w muzealnictwie ma wszak dwa oblicza, bo to nie tylko formacja pracowników (jej kształtowanie i wzbogacanie), ale także działalność edukacyjna muzeum kierowana na zewnątrz – ku odbiorcy. Historia sztuki dostarcza modelu operacyjnego, przede wszystkim swojej własnej klasyfikacji wedle reguł chronologiczno-stylowych wraz ze swoistym uniwersalizmem, dążeniem do ujęcia całości. Muzeum jest miejscem sztuki, ale rzecz biorąc historycznie jest ono jednym z wielu miejsc sztuki, bo jest nim tak jak w różnych momentach dziejów były prehistoryczne groty, antyczne świątynie, chrześcijańskie kościoły, feudalne zamki, arystokratyczne pałace, mieszczańskie kamienice, domy aukcyjne, magazyny, galerie, atelier artystów; obecnie zaś – właśnie muzea, ale też uniwersytety, miasta w ogóle jako układy urbanistyczno-architektoniczne, fabryki, a nawet pojedyncze budynki, pracownie konserwatorskie i laboratoria je wspierające, no i wreszcie last but not least miejsce, gdzie pracuje współczesny twórca (tradycyjne atelier, biuro, sala informatyczna, squat, czy cokolwiek innego). Każde z nich tworzy osobny – chociaż przeplatający się z innymi – obszar, który ma własną historię sztuki i na swój sposób jest ona różna od innych.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Gluziński W., U podstaw muzeologii, Warszawa 1980.
2.Greenberg C., Obrona modernizmu, Kraków 2006.
3.Malreaux A., Le Musée Imaginaire, Paris 1997.
4.Michel P., Peinture et plaisir. Les goûts picturaux des collectionneurs parisiens au XVIIIe siècle, Rennes 2010.
5.Newhouse V., W stronę nowego muzeum, w: Muzeum sztuki. Antologia, red. M. Popczyk, Kraków 2005.
6.Pearce S.M., Collection reconsidered, w: Interpreting Objets and Collections, red. S.M. Pearce, London 1994.
7.Pomian K., Francis Haskell i problem smaku artystycznego, w: Rozważania o smaku artystycznym, red. J. Poklewski, T.F. de Rosset, Toruń 2002.
8.Pomian K., Zbieracze i osobliwości. Paryż–Wenecja, XVI–XVIII wiek, Warszawa 1996.
9.Rosset de T.F., Galeria Aleksandra Kokulara i kilka innych kolekcji artystycznych warszawskich malarzy w pierwszej połowie XIX wieku, „Rocznik Historii Sztuki” 2000, t. XXV.
10.Rosset de T.F, Kolekcja artystyczna: geneza, rozkwit, kryzys, „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo” 2014, t. XLV.
11.Ryszkiewicz A., Zbiory artystyczne Józefa Kajetana Ossolińskiego. Pierwsza publiczna galeria warszawska, w: A. Ryszkiewicz, Kolekcjonerzy i miłośnicy, Warszawa 1981.