Problemy Transportu i Logistyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Transportu i Logistyki

ISSN: 1644-275X     eISSN: 2353-3005    OAI    DOI: 10.18276/ptl.2017.37-37
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / nr 1 (37) 2017
Plany rozwoju polskich śródlądowych dróg wodnych

Autorzy: Krzysztof Woś
Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, Akademia Morska w Szczecinie
Słowa kluczowe: żegluga śródlądowa parametry eksploatacyjne zadania inwestycyjne
Rok wydania:2017
Liczba stron:14 (297-310)
Klasyfikacja JEL: L98 R42
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

W artykule oceniono stan techniczny oraz parametry eksploatacyjne polskich śródlądowych dróg wodnych oraz niezbędny zakres zadań inwestycyjnych, mających na celu przywrócenie ich żeglowności. Wskazano miejsce żeglugi śródlądowej w polityce transportowej oraz polskim systemie transportowym. Zarekomendowano zadania, które w okresie krótkoterminowym powinny usunąć miejsca najbardziej limitujące warunki nawigacyjne, natomiast w okresie długoterminowym przystosują główne drogi wodne do parametrów szlaków żeglugowych o znaczeniu międzynarodowym. Najbardziej istotne dla integracji europejskiej sieci dróg wodnych, zgodnie z Porozumieniem AGN, którego proces akcesyjny właśnie został wszczęty przez Polskę, są: Odrzańska Droga Wodna; środkowy i dolny odcinek Wisły od Warszawy do Gdańska; droga wodna Wisła–Odra oraz droga wodna Warszawa–Brześć. Wskazano także szacunkowe koszty budowy i modernizacji wybranych śródlądowych dróg wodnych oraz korzyści gospodarcze, wynikające z właściwego zagospodarowania wielofunkcyjnych dróg wodnych. Niepodjęcie stosownych działań inwestycyjnych byłoby marnotrawstwem naturalnego potencjału, jakim są główne rzeki kraju.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Biała Księga (2011). Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu. Komisja Europejska.
2.Dokument Implementacyjny do Strategii Rozwoju Transportu do 2020 r. (z perspektywą do 2030 r. ). (2014). Warszawa: Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju.
3.Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23.10.2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Dz.U.UE L z 22.12.2000 r.
4.Informacja o wynikach kontroli: Funkcjonowanie Żeglugi Śródlądowej, KIN-4101-04/2013. Najwyższa Izba Kontroli (2014).
5.Marciniak, Ż. (2013). The lower Vistula in the aspect of the E40 and E70 international shipping routes. Acta Energetica, 2 (15), 157.
6.Rozporządzenie Rady Ministrów z 7.05.2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych. Dz.U. z 2002 r., nr 77, poz. 695.
7.Strategia Gospodarki Wodnej. Projekt aktualizacji Strategii (2006). Warszawa: Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej.
8.Transport – wyniki działalności w 2014 r. (2015). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
9.Transport wodny śródlądowy w Polsce w 2014 r. (2015). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
10.Uchwała Rady Ministrów „Plan działania w zakresie planowania strategicznego w gospodarce wodnej” (2013).
11.United Nations Treaty Collection. Pobrano z: https://treaties.un.org.
12.Woś, K. (2005). Kierunki aktywizacji działalności żeglugi śródlądowej w rejonie ujścia Odry w warunkach integracji Polski z Unią Europejską. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Sadyba”.
13.Woś, K. (2016). Założenia do Programu rozwoju polskich śródlądowych dróg wodnych. Warszawa: Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.
14.Woś, K. (2016a). Założenia do programu rozwoju śródlądowych dróg wodnych. Prezentacja multimedialna, slajd 12.