Problemy Transportu i Logistyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Transportu i Logistyki

ISSN: 1644-275X     eISSN: 2353-3005     DOI: 10.18276/ptl.2015.29-12
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / ZN nr 869 PTiL nr 29
Konkurencja i kooperacja w europejskim transporcie samochodowym a niemiecka ustawa MiLoG

Rok wydania:2015
Liczba stron:34 (147-180)
Słowa kluczowe: kabotaż Hubert Bronk MiLog oddelegowanie konkurencja kierowcy międzynarodowy transport samochodowy
Cited-by (Crossref) ?:
Autorzy: Bogusław Liberadzki
Szkoła Główna Handlowa w Warszawie

Abstrakt

Badania nad zastosowaniem nowej niemieckiej ustawy w sprawie minimalnych stawek wynagrodzenia (MiLoG) dla kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorstwa spoza Niemiec, którzy wykonują przewóz międzynarodowy lub kabotażowy na terytorium Niemiec wskazują, że przyjęcie zasady terytorialności jest sprzeczne z niektórymi aktami prawa UE: – artykułem 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, – artykułem 8 Rozporządzenia Rzym I, – artykułem 1 Dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ra mach świadczenia usług,– artykułem 9 Rozporządzenia (WE) nr 1072 dotyczący wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych. Głównym wnioskiem z badań jest wskazanie, że kierowcy wykonujący przewozy międzynarodowe lub operacje kabotażowe na terytorium Niemiec na zasadzie tymczasowości nie są pracownikami delegowanymi do Niemiec. Kierowcy wciąż pozostają zatrudnieni przez pracodawców oryginalnych a międzynarodowe podróże są ich podstawową pracą świadczoną dla ich pracodawców. Zatem, Dyrektywa 96/71/WE dotycząca delegowania pracowników, nie ma tutaj zastosowania, a umowy o pracę tych kierowców mogą być rozpatrywane tylko na gruncie Rozporządzenia Rzymskiego I. Akt ten określa szczegółowe przepisy dotyczące swobody wyboru prawa właściwego dla umowy o pracę, ale także pewne ograniczenia tej wolności, stosując w szczególności tam, gdzie praca ma być prowadzona w kilku państwach członkowskich. Trybunał Sprawiedliwości zbadał przypadki prawa właściwego dla umów o pracę kierowców ciężarówek (sprawa C-29/10 Koelzsch v. Luksemburg) i personelu pływającego przedsiębiorstw marynarki handlowej (sprawa C-384/10 Voogsgeerd). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości ustanowiło wyrafinowane kryteria, które należy zbadać w każdym konkretnym przypadku w celu ustalenia prawa właściwego umowy. Dlatego automatyczne zastosowanie ustawy MiLoG na zasadzie terytorialnej jest sprzeczne z wymienionymi rozporządzeniami i dyrektywami. Jest to również sprzeczne z samym Traktatem, gdyż utrudnia konkurencję na rynku i nie jest proporcjonalne. W rzeczywistości, zastosowanie MiLoG opartej na zasadzie terytorialnej, prawdopodobnie będzie miało bardzo poważne i negatywne oddziaływanie na sieć transportową w UE. Wyższe koszty pracy w korytarzach transportowych przebiegających przez terytorium Niemiec mogą nawet wyprzeć transport międzynarodowy z tego obszaru. Takie działanie nie tylko podniosłoby całkowite koszty transportu (w tym podwyższenie emisji CO2 ), ale również oznaczałoby, że cała sieć TEN-T powinna być ponownie rozpatrzona.

Bibliografia

1.Barnard C., EU Employment Law, 4th eds, Oxford University Press 2012.
2.Blanpain R., European Labour Law, 13th rev. ed., Kluwer Law International 2012.
3.Davies P., Posted Workers – Single Market or Protection of National Labour Law Systems?, CMLR 34 (1997).
4.Konwencja brukselska z 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych.
5.Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych otwarta do podpisu w Rzymie 19 czerwca 1980 r.
6.Mindestlohngesetz vom 11 August 2014 (BGBl I S 1348).
7.Pismo Minister Infrastruktury i Rozwoju RP z 23 grudnia 2014 r.
8.Riesenhuber K.. European Employment Law. A Systematic Exposition, Intersentia 2012.
9.Rozporządzenie nr 1072/2009.
10.Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1). www.berlin.msz.gov.pl.
11.Wyrok ETS w połączonych sprawach od C-307/09 do C-309/09 Vicoplus, pkt 46.
12.Wyrok ETS z 12 września 2013 r. w sprawie C-64/12 Schlecker.
13.Wyrok ETS z 15 grudnia 2011 r. w sprawie C-384/10 Voogsgeerd.
14.Wyrok ETS z 15 marca w sprawie C-29/10 Koelzsch v. Luxembourg [2011] ECR I-000.
15.Wyrok ETS z 19 stycznia 2006 r. w sprawie C-244 Komisja v. Niemcy [2005] ECR I-2733, pkt 61, gdzie odwołano się wprost do wyroku Arblade, pkt 41, a pośrednio – do wyroków w sprawach Seco (pkt 12), Rush Portugesa (pkt 18), Guiot (pkt 12).
16.Wyrok ETS z 25 lipca 1990 r. w sprawie C-76/90 Säger, ECR I-4221, pkt 12–15.
17.Wyrok ETS z 27 marca 1990 r. w sprawie C-113/89 Rush Portuguesa [1990] ECR I-1417.
18.Wyrok ETS z 3 kwietnia 2008 r. w sprawie C-346/06 Rüffert, pkt 11–12.
19.Wyrok ETS w połączonych sprawach C-369/96 i C-376/96 Arblade [1999] ECR I-8453.