Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

ISSN: 2450-7741     eISSN: 2300-4460     DOI: 10.18276/frfu.2016.84/1-10
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / 6/2016 (84) cz. 1
Ocena funkcjonowania kontroli zarządczej w jednostkach samorządu terytorialnego przy wykorzystaniu metody PRI

Autorzy: Iwona Majchrzak
Słowa kluczowe: jednostki samorządu terytorialnego kontrola zarządcza samoocena metoda PRI (metoda Planowania Rozwoju Instytucjonalnego)
Rok wydania:2016
Liczba stron:13 (111-123)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Cel – przedstawienie istoty i zakresu metody PRI jako alternatywnego narzędzia umożliwiającego przeprowadzenie oceny zastosowania standardów kontroli zarządczej w JST. W artykule zestawiono również zalety oraz ograniczenia zastosowania tej metody w praktyce. Metodologia badań – opracowanie artykułu poprzedziły studia literaturowe oraz analiza materiałów źródłowych dotyczących zasad i procedur wdrażania metody PRI. Główną metodą stosowaną w artykule jest analiza źródeł oraz metoda dedukcji i indukcji. Wynik – przeprowadzone badania dowiodły, że metoda PRI dostarcza użytecznych i kompleksowych informacji w zakresie oceny wszystkich 22 standardów kontroli zarządczej. Przeprowadzenie jej nie jest czaso- ani kosztochłonne. Proces samooceny trwa 1–3 tygodni, przy czym czas potrzebny do przeprowadzenia analizy rozwoju instytucjonalnego zaledwie 1–2 dni. Nie wymaga przy tym specjalistycznych i długotrwałych oraz kosztownych szkoleń członków zespołu oceniającego. Konstrukcja narzędzi służących do oceny jest prosta i intuicyjna, a specjalnie opracowana aplikacja komputerowa umożliwia automatyczne zestawianie wyników przeprowadzonej samooceny kontroli zarządczej. Oryginalność/wartość – przedstawione w artykule treści stanowią syntetyczny opis istoty i zakresu metody PRI oraz zasad jej stosowania w praktyce JST do monitorowania i oceny funkcjonowania kontroli zarządczej.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Analiza instytucjonalna gmin. Metoda Planowania Rozwoju Instytucjonalnego (2010). Kraków: UE w Krakowie i Małopolska Szkoła Administracji Publicznej.
2.Bober, J. (2015). Metoda PRI jako narzędzie samooceny. W: M. Ćwiklicki (red.), Kontrola zarządcza. Podstawowe zagadnienia kontroli zarządczej. Poradnik dla jednostek samorządu terytorialnego (s. 163–181). Kraków: MSAP.
3.Komunikat nr 23 Ministra Finansów z 16.12.2009 w sprawie standardów kontroli zarządczej dla sektora finansów publicznych. Dz.Urz. Min. Fin. nr 15, poz. 84.
4.Kumpiałowska, A. (2011). Jak przygotować jednostkę do wdrożenia systemu kontroli zarządczej. W: E. Sławińska-Tomtała (red.), Teczka kontroli zarządczej w jednostkach sektora publicznego. Wzory dokumentów z wyjaśnieniami (s. 7–8). Warszawa: C.H. Beck.
5.Majchrzak, I. (2012). Samoocena kontroli zarządczej a oświadczenie o stanie kontroli zarządczej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 621, Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 30, 65–80.
6.Majchrzak, I., Zbaraszewska, A. (2015). Metoda CAF jako narzędzie monitorowania i oceny funkcjonowania kontroli zarządczej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 864, Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 76, 2, 313–332.
7.Rozporządzenie Ministra Finansów z 2.12.2010 w sprawie wzoru oświadczenia o stanie kontroli zarządczej. Dz.U. nr 238, poz. 1581.
8.Sawicki, K. (2010). Istota i funkcjonowanie kontroli zarządczej w jednostkach gospodarczych i budżetowych. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 621, Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 30, 92–96.
9.Sola, M. (2009). Kontrola zarządcza w administracji samorządowej. Warszawa: Manicipium.
10.Ustawa z 27.08.2009 o finansach publicznych. Dz.U. 2013, poz. 885, z późn. zm.
11.Zaleska, B. (2010). Kontrola zarządcza jako element kontroli wewnętrznej według ustawy o finansach publicznych.
12.Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 621, Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 30, 69–77.
13.Żabiński, M. (2012). Samoocena systemu zarządzania w jednostkach samorządu terytorialnego. Porównanie metody „Planowania Rozwoju Instytucjonalnego” i „Wspólnej Metody Oceny CAF”. Zarządzanie Publiczne, 2 (20), 57–76.