Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

ISSN: 2450-7741     eISSN: 2300-4460    OAI    DOI: 10.18276/frfu.2017.89/1-32
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / 5/2017 (89) cz. 1
Koncepcja dostępności jako podstawy subsydiowania teatrów publicznych w Polsce.

Autorzy: Katarzyna Smolny
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu
Słowa kluczowe: wydatki publiczne zadania własne samorządów subwencjonowanie kultury teatry publiczne efektywność środków publicznych
Rok wydania:2017
Liczba stron:12 (389-400)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Cel – Celem artykułu jest udowodnienie twierdzenia, iż dostępność usług kulturalnych w Polsce wynika przede wszystkim z podaży miejsc w teatrach i w związku z tym należy subwencjonowanie teatrów publicznych uzależnić od „produkcji” miejsc na widowni. Postawiono tezę pomocniczą, że dostępność miejsc na widowniach podczas spektakli teatralnych w Polsce jest niska i niejednolita i tym samym stanowi podstawową przyczynę niskiego udziału społeczeństwa w wydarzeniach teatralnych. Metodologia badania – Przedmiotem badań pomiaru dostępności instytucji kultury są publiczne teatry w Polsce. Dane pochodzą z portalu statystycznego Głównego Urzędu Statystycznego oraz z ankiet wysyłanych przez autorkę. Dane obejmują okres lat 2010–2015. Kluczowym rokiem analizowanym w badaniu jest rok 2015. Pod uwagę wzięto tylko teatry, dla których organizatorem jest miasto lub województwo samorządowe. Jako podstawowa jednostka pomiaru zostało przyjęte województwo. W pracy wykorzystano metodę graficzną, statystyczne metody opisu, jak również wnioskowania. Wynik – Wykorzystując korelację Pearsona udowodniono zależność udziału ludności w spektaklach teatralnych od ilości miejsc na widowniach teatralnych oraz wykazano brak zależności tej cechy od wydatków samorządowych na teatry. Wykazano także brak zależności wydatków samorządowych na teatry od liczby miejsc na widowni w stałych salach teatralnych. Przy takich wynikach oraz wynikach wysokiej frekwencji sprzedaży biletów na spektakle, podanych przez poszczególne teatry w ankietach, możemy zakładać, iż teza badawcza została zweryfikowana pozytywnie. By zwiększyć dostępność usług teatralnych, należałoby uzależnić wydatkowanie środków publicznych od ilości miejsc na widowni w stałych salach teatralnych. Oryginalność/wartość – Rozważania dotyczą próby znalezienia recepty na zwiększenie efektywności wydatkowania środków publicznych na usługi kulturalne w Polsce.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Culture statistics (2016). Pobrano z: http://ec.europa.eu/eurostat/pl/web/products-statistical-books/-/KS-04-15-737, s. 130 (10.03.2017).
2.Hansmann, H. (1986). Nonprofit Enterprise in the Performing Arts. W: P.J. DiMaggio (red), Nonprofit Enterprise in the Arts. Studies in Mission and Constraint (s. 22–23). Oxford: Oxford University Press.
3.Heilbrun, J. (2003). A Handbook of Cultural Economics. Northampton: Edward Elgar.
4.Fiazoli, R., Filippini, M. (1997). Cost structure and product Mix of Local Public Theaters. Journal of Cultural Economics, 21, 77–86.
5.Ilczuk, D. (2002). Polityka kulturalna w społeczeństwie obywatelskim. Kraków: Narodowe Centrum Kultury, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
6.Kachniarz, M. (2012) Efektywność usług publicznych – teoria i praktyka. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.
7.Kosiński, D. (2015). Teatr publiczny – azyl pod napięciem. Pobrano z: http://250teatr.pl/idea,teatr_publiczny_azyl_pod_napieciem.html (2.03.2017).
8.Łukaszewicz, O. (2015). Teatr publiczny. Pobrano z: http://250teatr.pl/teksty,114,teatr_publiczny.html (10.03.2017).
9.Młynarska-Sobaczewska, A. (2013). Prawo do kultury w katalogu praw człowieka. Przegląd Prawa Konstytucyjnego, 3 (15), 27–55.
10.Modzelewska, M., Kukołowicz, T. (2015). Finansowanie kultury przez samorządy. Plany, wykonania i realizacja wydatków na kulturę. Pobrano z: http://nck.pl/raporty-2/315624-finansowanie-kultury-przez-samorzady-planywykonania-i-realizacja-wydatkow-na-kulture-raport (10.03.2017).
11.O’Hagan, J., Neligan, A. (2005). State Subsidies and Repertoire Conventionality in the Non-profit English Theatre Sector: An Econometric Analysis. Journal of Cultural Economics, 29, 35–57.
12.Pietrzak, U. (2011). Budżet zadaniowy i wydatki strukturalne w instytucjach kultury. Gdańsk: ODiDK.
13.Smolny, K., Gałecka, M. (2017). Economic Efficiency of Cultural Institutions W: P. Jedlicka, P. Marešová Petra, I.
14.Soukal (red,), Double-blind peer-reviewed proceedings of the international scientific conference Hradec Economic Days2017 (s. 226–237). Hradec Králové: University of Hradec Králove.
15.Strzelecki, Z. i in. (2013). Raport problemowy: dostępność usług publicznych i ich efektywność ekonomiczna. Realizacja projektu „Usługi publiczne w powiecie płockim – zmiany dla teraźniejszości i przyszłości”. Warszawa: Ministerstwo Rozwoju Regionalnego.
16.Thorsby, D. (1994). The Production and Consumption of the Arts: A View of Cultural Economics. Journal of Economic Literature, 1 (32), 1–29.
17.Thorsby, D., Withers, G.A. (1979). The Economics of the Performing Arts. New York: St. Martin’s.
18.Trzeciak, H. (2011). Ekonomika teatru. Warszawa: Instytut Teatralny.