Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

ISSN: 1644-0501     eISSN: 2353-3188     DOI: 10.18276/ept.2017.1.37-15
CC BY-SA   Open Access   DOAJ

Lista wydań / nr 1 (37) 2017
„Nowe” atrakcje kulturowe i ich wykorzystanie w promocji regionów wypoczynkowych w Polsce (na przykładzie Pojezierza Kaszubskiego)

Rok wydania:2017
Liczba stron:14 (195-208)
Klasyfikacja JEL: Z30 Z32 Z33
Słowa kluczowe: region wypoczynkowy Pojezierze Kaszubskie „nowe” atrakcje kulturowe promocja internetowa
Autorzy: Małgorzata Durydiwka
Uniwersytet Warszawski

Katrzyna Duda-Gromada
Uniwersytet Warszawski

Abstrakt

W literaturze przedmiotu sporo uwagi poświęcono regionom turystycznym oraz kryteriom regionalizacji turystycznej. W jednej z ostatnich koncepcji regionalizacji turystycznej Polski (Liszewski, 2009) wyróżniono trzy typy regionów: wypoczynkowo-rekreacyjne, krajoznawcze i metropolitarne. W niniejszym opracowaniu zaprezentowano wybrane „nowe” atrakcje kulturowe oraz ich wykorzystanie w promocji regionów wypoczynkowych. Zagadnienie omówiono na przykładzie Pojezierza Kaszubskiego i promocji na stronach internetowych gmin położonych na terenie tego pojezierza.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Bajcar, A. (1969). Regiony turystyczne Polski. Geografia w Szkole, 3–4, 122–133.
2.Bar, R., Doliński, A. (1974). Geografia turystyczna Polski. Warszawa: PTE.
3.Durydiwka, M. (2012). Czynniki rozwoju i zróżnicowanie funkcji turystycznej na obszarach wiejskich w Polsce. Warszawa: Wydział Geografii i Studiów Regionalnych UW.
4.Kondracki, J. (1988). Geografia fizyczna Polski. Warszawa: PWN.
5.Kondracki, J., Richling, A. (1994). Regiony fizycznogeograficzne, Mapa w skali 1:1 500 000. W: Atlas Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Główny Geodeta Kraju.
6.Kornak, A.S., Rapacz, A. (2001). Zarządzanie turystyką i jej podmiotami w miejscowości i regionie. Wrocław: Wyd. AE we Wrocławiu,.
7.Kowalczyk, A. (2008). Współczesna turystyka kulturowa – między tradycją a nowoczesnością. W: A. Kowalczyk (red.), Turystyka kulturowa (spojrzenie geograficzne) (s. 9–57). Warszawa: Wydział Geografii i Studiów Regionalnych UW.
8.Kowalczyk, M. (2015). Wybrane zakłady produkcyjne w Polsce jako miejsce recepcji turystycznej. Wydział Geografii i Studiów Regionalnych UW, maszynopis pracy magisterskiej.
9.Kruczek, Z. (2009). Region turystyczny jako przedmiot edukacji. Folia Turistica, 21, 51–70.
10.Lijewski, T., Mikułowski, B., Wyrzykowski, J. (2002). Geografia turystyki Polski. Warszawa: PWE.
11.Liszewski, S. (2002). Przestrzeń turystyczna i osadnictwo turystyczne. W: G. Gołembski (red.), Kompendium wiedzy o turystyce (s. 351–368). Warszawa: PWN.
12.Liszewski, S. (2003). Region turystyczny. Turyzm, 13 (1), 43–54.
13.Liszewski, S. (2009). Przestrzeń turystyczna Polski. Koncepcja regionalizacji turystycznej. Folia Turistica, 21, 17–30.
14.Mazurski, K.R. (2009). Region turystyczny jako pojęcie. Folia Turistica, 21, 7–15.
15.Mileska, M.I. (1963). Regiony turystyczne Polski. Stan obecny i potencjalne warunki rozwoju. Warszawa: PWN.
16.Nowa encyklopedia powszechna PWN (1996). Warszawa: PWN.
17.Potocki, J. (2009). Funkcje turystyki w kształtowaniu transgranicznego regionu górskiego Sudetów. Wrocław: Wyd. WTN.
18.Prószyńska-Bordas, H. (2008). Rozwój turystyki w Kaszubskim Parku Krajobrazowym w strategiach władz i lokalnych organizacji turystycznych oraz w opinii turystów i mieszkańców. W: L. Mazurkiewicz, A. Kowalczyk (red.), Społeczności lokalne a turystyka. Aspekty społeczne, kulturowe, ekonomiczne (s. 115–141). Warszawa: Wyd. AWF.
19.Stasiak, A., Włodarczyk, B. (2013). Miejsca spotkań kultury i turystyki. W: B. Krakowiak, A. Stasiak, B. Włodarczyk
20.(red.), Kultura i turystyka. Miejsca spotkań (s. 29–46). Łódź: ROT Woj. Łódzkiego, Instytut Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego.
21.Studzieniecki, T. (2002). Rozwój turystyki ezoterycznej na przykładzie „kamiennych kręgów”. W: R. Przybyszewska- -Gudelis, M. Grabiszewski (red.), Partnerstwo nauki i praktyki w turystyce. Fakty, intencje, potrzeby rozwoju (s. 151–158). Bydgoszcz: Wyższa Pomorska Szkoła Turystyki i Hotelarstwa w Bydgoszczy.
22.Warszyńska, J., Jackowski, A. (1978). Podstawy geografii turyzmu. Warszawa: PWN. www.gminastezyca.pl (30.08.2016).
23.www.necel.pl (5.09.2016). www.sierakowice.pl (30.08.2016). www.somonino.pl (30.08.2016). www.starakiszewa.pl (30.08.2016). www.suleczyno.pl (30.08.2016). www.szwajcariakaszubska.eu (5.09.2016). www.szwajcaria-kaszubska.pl (25.10.2016).
24.Wyrzykowski, J. (1975). Walory wypoczynkowe środowiska przyrodniczego Polski w świetle stanu badań. Zeszyty Naukowe Instytutu Turystyki, 2–3, 25–44.
25.Wyrzykowski, J. (1986). Geograficzne uwarunkowania rozwoju urlopowej turystyki wypoczynkowej w Polsce. Acta Universitatis Wrotislaviencis, 935, Studia Geograficzne, XLIV.