Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

ISSN: 1644-0501     eISSN: 2353-3188     DOI: 10.18276/ept.2016.3.35-02
CC BY-SA   Open Access   DOAJ

Lista wydań / nr 3 (35) 2016
Frekwencja w polskich atrakcjach turystycznych. Problemy oceny liczby odwiedzających

Rok wydania:2016
Liczba stron:11 (25-35)
Słowa kluczowe: atrakcje turystyczne frekwencja metody badania
Autorzy: Zygmunt Kruczek
Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie

Abstrakt

Atrakcje turystyczne są ważnym sektorem turystyki, stymulują bowiem zainteresowanie odbyciem podróży do miejsca docelowego, są również głównym składnikiem produktu turystycznego. W artykule dokonano przeglądu badań nad atrakcjami, przedstawiono również wyniki badań nad frekwencją w polskich atrakcjach, jakie zostały zrealizowane w 2014 i 2015 r. Wskazano na sposoby zdobywania informacji, problemy z ich pozyskiwaniem od gestorów atrakcji oraz metody szacowania wielkości ruchu turystycznego adekwatne do zaproponowanej ich typologii. We wnioskach końcowych sformułowano rekomendacje dotyczące dalszych badań nad frekwencją w atrakcjach turystycznych.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Cohen, E. (1972). Towards a Sociology of International Tourism. Social Research, no. 39, 164–182.
2.Davidson, R. (1996). Turystyka. Warszawa: PAPT.
3.Edelheim, J.R. (2015). Tourist Attractions. From Object to Narrative. Channel View Publications.
4.Goodall, B. (1990). The Dynamics of Tourism Place Marketing. W: G. Ashworth, B. Goodall (red.), Marketing Tourism Places (s. 259–277). London: Routledge.
5.GUS. (2015). Kultura w 2014. Warszawa.
6.Hibner, J. (2014). Monitoring ruchu turystycznego w rejonie Kasprowego Wierchu – metody i problemy badawcze. W: P. Krąż (red.), Współczesne problemy i kierunki badawcze w geografii (s. 33–47), t. 2. Kraków: Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej U J.
7.Kruczek, Z. (2011). Atrakcje turystyczne. Fenomen, typologia, metody badań. Kraków: Proksenia.
8.Kruczek, Z. (2012). Parki tematyczne jako flagowe atrakcje turystyczne. Rozwój i globalizacja. Turystyka Kulturowa, nr 3, 29–40.
9.Kruczek, Z. (2014). Frekwencja w atrakcjach turystycznych. Warszawa–Kraków: Polska Organizacja Turystyczna. Pobrane z: http://pot.gov.pl/do-pobrania/l/materialy-do-pobrania/badania-i-analizy (2.12.2015).
10.Leiper, N. (1990). Tourist Attraction Systems. Annals of Tourism Research, no. 17, 367–384.
11.Lew, A. (1987). A Framework of Tourist Attraction Research. W: R. Brent, Ch. Goeldner (red.), Annales of Tourism Research, no. 14 (4), 553–575.
12.Lijewski, T., Mikułowski, B., Wyrzykowski, J. (2002). Geografia turystyki Polski. Warszawa: PWE.
13.Lundberg, D. (1985). The Tourist Business. New York: Van Nostrand Reinhold.
14.Maccannell, D. (2002). Turysta. Nowa teoria klasy próżniaczej. Warszawa: Muza.
15.Pearce, P.L. (1998). Marketing and Management Trends in Tourist Attractions. Asia Pacific-Journal of Tourism Research, no. 3, 1–8.
16.Richards, G. (2002). Tourist Attractions System; Exploring Cultural Behavior. Annales of Tourism Research, no. 29 (4), 1048–1064.
17.Swarbrooke, J. (1995). The Development and Management of Visitors Attractions, Oxford: Butterworth–Heinemann.
18.The Global Attractions Attendance Report, 2015. (2014). Theme Index and Museum Index. Themed Entertainment Association (TEA). Pobrane z: www.TEAconnect.org (30.06.2015).
19.Urry, J. (2007). Spojrzenie turysty, Warszawa: PWN.
20.Visitor Attractions Inspection Scheme. Criteria and Application Form. (1995). Edinburgh: Tourist Board.
21.Wall, G. (1977). Tourism Attractions: Line, Point, Area. Annals of Tourism Research, no. 24 (1), 240–243.
22.Walsh-Heron, J., Stevens, T. (1990). The Management the Visitor Attractions, and Events, New Jersey: Prentice Hall.
23.Yale, P. (1990). From Tourist Attractions to Heritage Tourism, Huntington: ELM Publications.