Colloquia Theologica Ottoniana

ISSN: 1731-0555     eISSN: 2353-2998     DOI: 10.18276/cto.2018.1-04
CC BY-SA   Open Access   DOAJ

Lista wydań / 1/2018
Tajemnica Jezusa - Mesjasza i Syna Bożego, który stał się Człowiekiem (J1, 1-14)

Rok wydania:2018
Liczba stron:48 (59-106)
Słowa kluczowe: Syn Boży Logos Jezus Chrystus
Cited-by (Crossref) ?:
Autorzy: Henryk Witczak
Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

Abstrakt

Czwarta Ewangelia rozpoczyna się wielkim hymnem ku czci Jezusa Chrystusa – Syna Bożego, który stał się człowiekiem (J 1,1–14). Objawia on najważniejsze aspekty tajemnicy osoby odwiecznego Logosu – Jednorodzonego Boga, pełnego „daru Prawdy” (J 1,14.16). Ewangelista wprowadza w tajemnicę Logosu, który będąc stale zjednoczony z Ojcem (1,1–5), wkroczył w dzieje ludzi, gdy „stał się ciałem” (1,6–14). Św. Jan w swoim świadectwie, rozpoczynającym się w 1,19, a kończącym w 21,25, pozwala kolejnym generacjom ludzi wnikać w misterium Jezusa Chrystusa. On jest nową Świątynią, w której wierzący otrzymują pełnię objawienia („dar Prawdy”) i łaskę stawania się dziećmi Bożymi, czyli „synami w Synu”. Analiza trzech, głównych, części hymnu, pozwoliła autorowi artykułu w jakimś stopniu wniknąć w trójwymiarowe misterium „Słowa, które stało się ciałem i zamieszkało między nami” (J 1,14). Jest to najpierw wymiar egzystencji osoby Słowa u Boga (ww. 1–5), potem Jego wcielenie (ww. 6–14) i aktywność wewnątrz wspólnoty wierzących. (ww. 15–18). Następnie wykazuje, że tworząca się od momentu wcielenia Logosu wspólnota wierzących, Kościół, czyli wspólnota nowej Świątyni, powołana jest do dawania światu świadectwa o Bogu objawiającym swą Chwałę w Jezusie Chrystusie – Chwałę Jednorodzonego Syna. Każdy człowiek poprzez wiarę w „Słowo, które stało się ciałem”, i Kościół jako wspólnotę („my”) już teraz w niej uczestniczy
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Ashton J., The Transformation of Wisdom. A Study of the Prologue of John’s Gospel, NTS 32 (1986), s. 181–198.
2.Ashton J., Understanding the Fourth Gospel, Oxford–New York 2007.
3.Barrett C.K., The Prologue of St John’s Gospel, London 1971.
4.De la Potterie I., La vérité dans Saint Jean, t. 1, Rome 1977.
5.Edwards R.B., „Charin anti chariots” (John 1,16). Grace and Law in the Johannine Prologue, JSNT 32 (1988), s. 3–15.
6.Harris E., Prologue and Gospel. The Theology of the Fourth Evangelist, (JSNT SS 107), Sheffield 1994.
7.Hofius O., „Der in des Vaters Schoss ist” Joh 1,18, ZNW 80 (1989), s. 163–171.
8.Kohler H., Kreuz und Menschwerdung im Johannesevangelium, (AThANT 72), Zürich 1987.
9.Miller Ed.L., Salvation-History in the Prologue of John, Leiden 1989.
10.Mollat D., Introduction à l’étude de la christologie de saint Jean, Roma 1970.
11.Richter G., Die Fleischwerdung des Logos im Johannesevangelium, NT 13 (1971), s. 81–126; 14 (1972), s. 257–276.
12.Rochais G., „Et le Verbe s’est fait chair” (Jn 1,14), w: Jésus: Christ Universel? Interprétation anciennes et appropriations contemporaines de la figure de Jésus, red. J.C. Petit, J.C. Breton, Montréal 1989, s. 25–40.
13.Segalla G., Preesistenza, incarnazione e divinità di Cristo in Giovanni, RivB 22 (1974), s. 155–181.