Acta Politica Polonica

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Politica

ISSN: 2451-0432     DOI: 10.18276/ap.2019.48-04
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / 2/2019 (48)
„Zielone ludziki” w polityce zagranicznej Federacji Rosyjskiej w drugiej dekadzie XXI wieku

Autorzy: Marlena Pokrzywińska
Uniwersytet Wrocławski, Instytut Studiów Międzynarodowych
Słowa kluczowe: Rosja zielone ludziki Grupa Wagnera najemnicy
Rok wydania:2019
Liczba stron:9 (45-53)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest analiza roli „zielonych ludzików” w polityce zagranicznej Rosji w świetle obowiązujących norm prawnych regulujących kwestię najemnictwa oraz para- militarnych ugrupowań. Motywy, jakimi kierował się Kreml przy wykorzystaniu nielegalnych sił do osiągnięcia celów politycznych, zostały rozpatrzone przez pryzmat procesu decyzyjne- go w ramach metody decyzyjnej. Dodatkowo, dla zrozumienia kontekstu prawnego zaangażowania nieoficjalnych sił w polityce zagranicznej, pomocna była metoda instytucjonalno- -prawna. W niniejszym artykule podjęto próbę odpowiedzi na następujące pytania badawcze: Jaka jest rola „zielonych ludzików” w polityce zagranicznej Rosji? Jakie jest oficjalne stano- wisko Kremla w związku z wykorzystaniem najemników, kontraktorów? Jakie są przyczyny angażowania przez Rosję nieoficjalnych sił poza granicami państwa? Warto zaznaczyć, że trend w komercjalizacji bezpieczeństwa oraz w prowadzeniu konfliktów przez pośredników stał się widoczny na początku XXI wieku na świecie. Nie tylko Rosja zdecydowała się na tego typu usługi, albowiem USA, Wielka Brytania czy Francja delegują część zadań pierwotnie przypisanych siłom zbrojnym na prywatne podmioty. Przejawy działalności najemników na rzecz Federacji Rosyjskiej zostały rozpatrzone na przykładach Ukrainy, Wenezueli, Republi-ki Środkowoafrykańskiej oraz Syrii.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Andrejewa, K., Iliasz, I. (2018). Jak najemnicy Wagnera wyrabiali na Białorusi dokumenty. Śledztwo Biełsatu. Pobra- ne z: https://belsat.eu/pl/news/jak-najemnicy-wagnera-wyrabiali-na-bialorusi-dokumenty-sledztwo-bielsatu/ (30.08.2019).
2.Beyani, C., Lilly, D. (2001). Regulating private military companies – options for the UK Government. International
3.Alert, August, 1–39.
4.Bingham, J. (2018). Private companies engage in Russia’s non-linear warfare. Pobrane z: https://www.janes.com/ima- ges/assets/018/78018/Private_companies_engage_in_Russias_non-linear_warfare.pdf (19.08.2019).
5.Bryjka, F. (2016). Rosyjska wojna zastępcza w Donbasie. Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem, 1 (6), 201–217.
6.Convention for the elimination of mercenarism in Africa, 3 July 1977. Pobrane z: https://www.icrc.org/ihl/ INTRO/485?OpenDocument (17.08.2019).
7.The Criminal Code of the Russian Federation No. 63-Fz of June 13, 1996. Pobrane z: https://www.wipo.int/edocs/
8.lexdocs/laws/en/ru/ru080en.pdf (17.08.2019).
9.Czaputowicz, J. (2012). Bezpieczeństwo międzynarodowe. Współczesne koncepcje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
10.PWN.
11.Giglio, M. (2019). Inside the shadow war fought by Russian mercenaries. Pobrane z: https://www.buzzfeednews.com/
12.article/mikegiglio/inside-wagner-mercenaries-russia-ukraine-syria-prighozhin (20.08.2019).
13.Global Security (2019). Wagner Group. Pobrane z https://www.globalsecurity.org/intell/world/russia/vagner.htm
14.(24.08.2019).
15.Gostev, A. (2016). Russia’s paramilitary mercenaries emerge from the shadows. Pobrane z: https://www.rferl.org/a/
16.russia-paramilitary-mercenaries-emerge-from-the-shadows-syria-ukraine/28180321.html (22.08.2019).
17.International convention against the recruitment, use, financing and training of mercenaries, 4 December 1989. Pobrane z: http://www.un.org/documents/ga/res/44/a44r034.htm (19.08.2019).
18.Konstytucja Federacji Rosyjskiej, 12 grudnia 1993. Pobrane z: http://libr.sejm.gov.pl/tek01/txt/konst/rosja.html
19.(20.08.2019).
20.Kozub-Karkut, M. (2014). Realizm neoklasyczny – główne założenia i możliwości. W: E. Haliżak, J. Czaputowicz (red.), Teoria realizmu w nauce o stosunkach międzynarodowych. Założenia i zastosowania badawcze (s. 43–54). Warszawa: Wydawnictwo Rambler.
21.Lilly, D. (2000). The privatization of security and peacebuilding: a framework for action. International Alert, Septem-
22.ber, 1–36.
23.Mazur, P. (2018). Wagnerowcy w Syrii – wykorzystanie PMC przez Rosję w konflikcie syryjskim. Annales Universitatis
24.Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Securitate, 8, 9–23.
25.I Protokół dodatkowy do konwencji genewskich z 12 sierpnia 1949 r., dotyczący ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych, 8 czerwca 1977 r. Dz. U. 1992, nr 41, poz. 175, załącznik.
26.Rybczyński, A. (2018). Najemnicy w pałacu kanibala. Po co Putinowi serce Afryki? Pobrane z: https://www.tvp. info/38373543/swiat/najemnicy-w-palacu-kanibala-po-co-putinowi-serce-afryki/ (3.09.2019).
27.Skoneczny, Ł. (2015). Wojna hybrydowa – wyzwania przyszłości? Wybrane zagadnienia. Pobrane z: http://www. abw.gov.pl/pl/pbw/publikacje/przeglad-bezpieczenstwa-4/1213,Przeglad-Bezpieczenstwa-Wewnetrznego- WYDANIE-SPECJALNE.html (23.08.2019).
28.Sukhankin, S. (2019). Are Russian mercenaries ready to defend Venezuela’s Maduro? Pobrane z: https://jamestown. org/program/are-russian-mercenaries-ready-to-defend-venezuelas-maduro/ (28.08.2019).
29.Vassylenko, V. (2014). The 2014 war: an endeavor for a comprehensive analysis. Pobrane z http://www.uaba.org/page-
30.839619/3168090 (7.08.2019).